بر پلکان محو
وبلاگ رسمي سعيد خجسته فر
نسیمی که میوزید.
از وراي ابرها گذشتم
و از فراز اقيانوسها
(سكوت)
جنگلي ديدم مه آلود
و قلعه اسكندر كه ايستاده بود
اهرام ثلاثه
در كنار مزارع چاي
(نسيمي كه ميوزد)
مسيح را ديدم
با دستاني گشوده
بر لبه پرتگاهي ايستاده بود
و ملكوت خدا را مي نگريست
(صداي زنگي از دور)
و تنديس آزادي
كه در انتظار پايان قائدگي
به اقيانوس
مي نگريست
(صداي موجي كه مي خروشد)
زيبايي تمام بود
تمام
اما افسوس
افسوس
كه
مرده بودم
(سكوت................................)
بهار 80
و از فراز اقيانوسها
(سكوت)
جنگلي ديدم مه آلود
و قلعه اسكندر كه ايستاده بود
اهرام ثلاثه
در كنار مزارع چاي
(نسيمي كه ميوزد)
مسيح را ديدم
با دستاني گشوده
بر لبه پرتگاهي ايستاده بود
و ملكوت خدا را مي نگريست
(صداي زنگي از دور)
و تنديس آزادي
كه در انتظار پايان قائدگي
به اقيانوس
مي نگريست
(صداي موجي كه مي خروشد)
زيبايي تمام بود
تمام
اما افسوس
افسوس
كه
مرده بودم
(سكوت................................)
بهار 80
نوشته شده توسط سعید خجسته فر
در | لینک ثابت
•
